تا كنون آزمايش‌هاي متفاوتي در مورد نحوه شرطي كردن حيوانات مختلف انجام شده‌ است از جمله:

اينكه چگونه فيل‌هاي سيرك را شرطي مي‌نمايند كه طناب بسته شده به پايشان را پاره نكنند يا چگونه، سگ‌ها در اثر شرطي شدن حاضر مي‌شوند كه شوك وارده از ناحيه كف اتاق را تحمل نمايند اما كليد قطع آن را امتحان نكنند و يا نحوه شرطي كردن موش‌هايي كه توانايي ذاتي شنا به مدت طولاني را دارند اما پس از چند دقيقه تلاش، بي‌خيال شناكردن مي‌شوند.

تفكري كه بعد از خواندن آزمايشات، به ذهنم رسيد اين بود كه چقدر راحت مي‌شود حيوانات را شرطي نمود ولي انسان‌ها را خير. تا اينكه مدتي پيش usb كامپيوترهاي شركت را به دليل جلوگيري از ورود ويروس بستند و بنابراين ديگر نمي‌توانستيم از Flash memory استفاده نمائيم.

اين روند 2- 3 ماهي ادامه پيدا كرد و بالاخره يكي از همكاران با ترفندي تازه توانست usb ها را باز كند:

با استفاده از Flash memory‌ كه تا قبل از آن به كامپيوتر مربوطه وصل نشده ‌بود.  

شرم‌آور بود كه به اين سادگي شرطي شده بودم / شده بوديم!